Skip to main content

A firm stand on RELATIONSHIPS


What is in a romantic relationship but a plain and simple intertwining of two hearts? It is a UNION of two people who LOVE each other and who AGREE to COMMIT to each other. It is MUTUAL UNDERSTANDING and, therefore, takes TWO to make it live.

With the "union" comes commitment, with commitment comes responsibility, and with responsibility comes EXCLUSIVITY. For what is love without effort? Responsibility means, when you enter a relationship, new "duties" emerge, big or small, in pursuit of the goal to make each other feel loved and treasured. There is now the responsibility for BOTH to assure his Love that HE BELONGS. "Belonging" implies security, and security implies the assurance that it's just the two of you and no other person stands in your way to each other. There are adjustments, and there is sacrificing a bit of freedom that one had when he was still alone, simply because, it's the two of you now.

Things need not be too complicated. The relationship remains when the two people involved still honestly want it -- when both still want to be there, when both still want to fulfill their duties to each other, and when both still want to work out differences, just to be together. However, when even just one stops, IT CEASES TO BE A RELATIONSHIP, and to this, there are no excuses. No if's, no but's.

Yes, excuses to absolute exclusivity exist, the thing on gender being the most popular, i.e., homosexual relationships are supposed to be viewed from a different perspective -- "it doesn't last so it better be enjoyed while it's there, it can't be written on paper and no marriages are legally recognized in the country, no kids are borne to seal the union, etc." To all this, I STILL SAY NO. Everything is THE SAME. This is love. This is commitment. Be it between a man and a woman, a man and a man, or a woman and a woman, it doesn't matter. Sexual intimacy, bonding, agreement, acceptance, and the promise to spend life together are all there, regardless of gender or sexual preference. IT IS STILL A RELATIONSHIP and it better made good.

Lastly, in a relationship, one cannot be having THE BEST OF BOTH WORLDS. If you want me, be here, and I'm here. If you start wanting another person, GO THERE, be with him, leave me. One cannot be treated as an old shoe here, i.e., you try out other newer pairs out there and when your feet start to hurt, you come back to the same old shoe you had. Plain and simple NO.

Remember, this is between TWO HEARTS. Both capable of loving, of being happy, and most of all, of getting hurt.

This may sound old school, but it's FAIR.

Comments

Nimrod said…
My partner and I have been together for almost for years now. I do agree, that it is a conscious effort between to individuals.

Ours is definitely not the ideal type of relationship, but it is everything that i dreamed of. :)

Popular posts from this blog

Mga parausang lumang sinehan

NAG DESISYON na ang Korte Suprema na labag sa Konstitusyon ang ordinansa na nagbabawal ng short time sa mga motel sa siyudad ng Maynila.

Wala na ring balak pa umanong maghain ng apela si mayor Alfredo Lim sa naturang desisyon.

Nagbabala naman si Lim na handa niyang ipasara ang anumang motel sa lungsod ng Maynila sakaling may makita sila na pinapayagan na magpapasok ng mga estudyante para magshort time.
Pero, teka, ito talaga ang pakay ko, ang mga lumang sinehan sa Metro Manila.

Taong 2005, balak ko na itong iparating sa dati kong boss na Kongresista, ang patuloy na pamamayagpag ng mga lumang sinehan sa Maynila. Subalit, may tila tinik sa aking lalamunan na nakabara. Tila, wala akong boses sa tuwing ako ay maghahanda sa aking mga sasabihin. Tila, nakagapos ang aking mga kamay para isulat ang mga hakbang na dapat kong irekomenda para masulosyunan na ito.

Alam ko, ikaw ay pamilyar ukol sa mga lumang sinehan sa buong Kamaynilaan.

Sa unang pasok ko sa ganitong sinehan, ako ay tuwang tuwa. Napan…

PILIPINAS, TUNAY NGA BANG MALAYA NA?

NGAYON ANG IKA 111st NA ANIBERSARYO NG ARAW NG KALAYAAN NG PILIPINAS. Ngunit, sa paglipas ng isang daan at labing isang taon, tunay nga ba tayong malaya na?

May mga pagkakataong gusto kong isipin na hindi na tayo nakagapos sa mga bansang banyaga dahil nagkaroon na tayo ng kalayaan sa pamamalakad ng gobyerno. Ngunit, ano ang kalagayan ng mga Pilipino ngayon? Mayroon na nga ba siyang dangal na matatawag? Taas noo na nga ba ang bawat Pilipino kahit kanino?

Sa mga nakalipas na araw, samu’t saring problema ang dinaranas ng ating bansa. Mga problemang lalong nagpapalugmok ng bawat mamamayan. Mga problemang animo’y walang katapusan. Paano babangon ang isang Juan dela Cruz kung mismong mga namumuno sa ating bayan ang nagbabangayan? Paano tayo makakalaya kong mismong mga halal ng bayan ang siyang nanguna upang itali ang bawat mahihirap na pinoy sa kanilang pamamahala?Paano na ang walang tigil na pagbulusok ng presyo ng mga pangunahing bilihin? Ang walang humpay na pagtaas ng gasolina. Paano pa m…

Ang Kondisyon ng HIV at AIDS sa Pilipinas

Akda ni Marlon Lacsamana

Taong 1984 ng sa kauna-unahang pagkakataon ay mayroong naitala na Pilipino sa Philippine’s National AIDS Registry ng Department of Health (DOH). Mula noon, umaabot na sa 3,589 ang nakalista na may HIV hanggang Disyembre ng 2008. Sa bawat taon, patuloy ang pagtaas ng bilang ng mga taong nabubuhay na may HIV sa bansa. Kapansin-pansin din ang bilis ng pagdami ng mga kasong naitala sa kasalukuyang dekada kumpara noong dekada ’80s at ’90s. Mula 1984 hangang 1989 ay may kulang-kulang sa 50. Sa taong 1990 hangang 1992 mahigit 50 pero kulang sa 100 ang mga kaso sa loob ng taon. Sa taong 1993 hangang 2004, humihigit na sa 100 ang kaso. Sa taong 2006 mahigit 300 ang naitala. At sa 2008 mahigit 500. (NEC, 2008).

Tanggap na ngayon sa bansa na ang HIV ay hidden and growing. Ito ay isang pagtingin na mula na rin sa UNAIDS. Ang pagsusuring ito ay bag na sa dating paniniwala na mula lamang sa mga mosk at risk population (MARPs) – persons in prostitutions and their clients, male…