Skip to main content

Stainedheart's Random: On Criticism and Compliments


I find it quite difficult to be unaffected by what people think or say about me. I’m human, I’m a social being. I need other people around me to feel happy, I need them to share my grieve. Of course that means that you have to open up for other people and let them be part of your life. That also means that along the way you’re bound to get hurt or that someone is going to flatter you for the wrong reasons. Learning to deal with that is an important part of growing up. But I also have learned that sometimes wisdom comes in the form of criticism. If you take a minute to think about what people are actually saying, you will find that very often there is an element of truth. You may not like the packaging, but there still is a little present inside. If you think it is worthwhile you can keep it, if not you can throw it away.

Compliments and criticisms are like rain drops striking the roof of a house: they just roll right on off. But if you want you can catch them and use them to grow something beautiful. - Pierre+Angelo

crossposted from: Stainedheart's Blog

Comments

As Oscar Wilde put it, you can only take so much of what people can say if you're being civil about it. But allowing it to affect you is another matter which is entirely up to you...
Anonymous said…
@ Levi: yes, i am from RBP din. hehehe. sorry i wasnt able to reply your text message awhile ago. I was in church. keep reading! hehehe

Live Life, Let Love, Love Life

Pierre+Angelo
Ming Meows said…
wow ha, parang guilty ako hehe.

bad people will always be there. we just have to move on and think positive. and the good life will follow.
Anonymous said…
@ Ming Meows: haha. palagi nlng guilty. hehe. ika nga din may kasabihan din tayo na "keep the good seeds, throw the bad ones out"... yun lang po..

keep meow-ing

Pierre+Angelo
Ming Meows,
we have a term for those kinds of people in the theater, we call them vampires...Hahahaha!!!

here's a song about them

http://thebarefootbaklesa.blogspot.com/2009/03/die-vampire-die-when-theyre-not-edward.html

Popular posts from this blog

Mga parausang lumang sinehan

NAG DESISYON na ang Korte Suprema na labag sa Konstitusyon ang ordinansa na nagbabawal ng short time sa mga motel sa siyudad ng Maynila.

Wala na ring balak pa umanong maghain ng apela si mayor Alfredo Lim sa naturang desisyon.

Nagbabala naman si Lim na handa niyang ipasara ang anumang motel sa lungsod ng Maynila sakaling may makita sila na pinapayagan na magpapasok ng mga estudyante para magshort time.
Pero, teka, ito talaga ang pakay ko, ang mga lumang sinehan sa Metro Manila.

Taong 2005, balak ko na itong iparating sa dati kong boss na Kongresista, ang patuloy na pamamayagpag ng mga lumang sinehan sa Maynila. Subalit, may tila tinik sa aking lalamunan na nakabara. Tila, wala akong boses sa tuwing ako ay maghahanda sa aking mga sasabihin. Tila, nakagapos ang aking mga kamay para isulat ang mga hakbang na dapat kong irekomenda para masulosyunan na ito.

Alam ko, ikaw ay pamilyar ukol sa mga lumang sinehan sa buong Kamaynilaan.

Sa unang pasok ko sa ganitong sinehan, ako ay tuwang tuwa. Napan…

PILIPINAS, TUNAY NGA BANG MALAYA NA?

NGAYON ANG IKA 111st NA ANIBERSARYO NG ARAW NG KALAYAAN NG PILIPINAS. Ngunit, sa paglipas ng isang daan at labing isang taon, tunay nga ba tayong malaya na?

May mga pagkakataong gusto kong isipin na hindi na tayo nakagapos sa mga bansang banyaga dahil nagkaroon na tayo ng kalayaan sa pamamalakad ng gobyerno. Ngunit, ano ang kalagayan ng mga Pilipino ngayon? Mayroon na nga ba siyang dangal na matatawag? Taas noo na nga ba ang bawat Pilipino kahit kanino?

Sa mga nakalipas na araw, samu’t saring problema ang dinaranas ng ating bansa. Mga problemang lalong nagpapalugmok ng bawat mamamayan. Mga problemang animo’y walang katapusan. Paano babangon ang isang Juan dela Cruz kung mismong mga namumuno sa ating bayan ang nagbabangayan? Paano tayo makakalaya kong mismong mga halal ng bayan ang siyang nanguna upang itali ang bawat mahihirap na pinoy sa kanilang pamamahala?Paano na ang walang tigil na pagbulusok ng presyo ng mga pangunahing bilihin? Ang walang humpay na pagtaas ng gasolina. Paano pa m…

Ang Kondisyon ng HIV at AIDS sa Pilipinas

Akda ni Marlon Lacsamana

Taong 1984 ng sa kauna-unahang pagkakataon ay mayroong naitala na Pilipino sa Philippine’s National AIDS Registry ng Department of Health (DOH). Mula noon, umaabot na sa 3,589 ang nakalista na may HIV hanggang Disyembre ng 2008. Sa bawat taon, patuloy ang pagtaas ng bilang ng mga taong nabubuhay na may HIV sa bansa. Kapansin-pansin din ang bilis ng pagdami ng mga kasong naitala sa kasalukuyang dekada kumpara noong dekada ’80s at ’90s. Mula 1984 hangang 1989 ay may kulang-kulang sa 50. Sa taong 1990 hangang 1992 mahigit 50 pero kulang sa 100 ang mga kaso sa loob ng taon. Sa taong 1993 hangang 2004, humihigit na sa 100 ang kaso. Sa taong 2006 mahigit 300 ang naitala. At sa 2008 mahigit 500. (NEC, 2008).

Tanggap na ngayon sa bansa na ang HIV ay hidden and growing. Ito ay isang pagtingin na mula na rin sa UNAIDS. Ang pagsusuring ito ay bag na sa dating paniniwala na mula lamang sa mga mosk at risk population (MARPs) – persons in prostitutions and their clients, male…