Skip to main content

Gay movie titillates


The mind, that is. And the movie that I’m referring to is Jay, last year’s Best Full-length Feature Film at the Cinemalaya, a festival for independent movies. Last weekend I went to SM Megamall to catch an afternoon screening of this digital film and I was not disappointed.

For the record, movie-watching in Manila has become so expensive that really it will take a lot to get me to watch something on the big screen. Nowadays, I will only go see a film if a) it’s something that I really like (which is rare); b) it stars people I like; c) it or a cause related to it is something that I’d like to support; d) it came highly recommended by a credible person; and/or e) it’s free.

Anyway the last movie with a cause I supported was Aurora, another digital indie. Starring Rosanna Roces (who I love by the way,), Aurora is the story of a social worker abducted by Moslem rebels. Deep in the jungle, Aurora was raped by one of her abductors. Because of the rape scene, the Movie and Television Review and Classification Board (MTRCB) gave the film a double-X rating thereby making its commercial release impossible. According to the MTRCB, the scene was gratuitous reviving the enduring debate in Philippine Cinema on freedom of expression and the need to regulate it.

The producers, in a campaign for the movie, screened Aurora at the University of the Philippines Film Institute (UPFI) which is immune to MTRCB powers. So I went. As expected, the scene was benign. Would the movie have been the same without the scene? Definitely not. The solution is not to delete the scene but to get rid of the MTRCB altogether. I’ve never believed in censorship and agencies like the MTRCB have no right to tell me what is gratuitous sex or not. I’d like to be the judge of that, thank you very much. But I digress.

Back to Jay. It’s a movie that satisfies 4 out of the 5 criteria I mentioned above. It was obviously not free but it got my interest because critics have been commenting on how intelligent this film is. So I already liked it before even going to see it. As well, I like one of its stars, Coco Martin, a young actor who is being hailed as the King of Indies in the Philippines. He not only acts well he is very easy on the eyes. And of course it is an indie, which is all the more reason to support it.

Jay apparently is the feature-film debut of its writer, producer and director, Francis Pasion. Drawing from his experience working in TV, Pasion creates in Jay a biting commentary on how modern TV with its current obsession with “reality” manipulates the truth for effect.

Jay centers on two Jays, both gay. One is alive and is a TV producer (played by Baron Geisler) while the other is dead, a victim of a brutal murder. The movie chronicles how the former in his pursuit of a TV exclusive shamelessly maneuvers his way into the lives of the loved ones left by the latter. What follows is a satire on media ethics. It's good. See it when you can. 

Comments

Ming Meows said…
Showing pa ba yan sa Cebu? I hope so, probably ill be in cebu next week.
reyna elena said…
sana available online para naman masight nang iba like me heheheh
Ming Meows said…
I believe hindi na sya showing...sana i could get a dvd copy.
Geisha said…
soo.. eto pala yung nakita ko sa mga tabi ng guadalupe... mabili nga sha mamaya!
crankygoggled said…
guys bukod sa jay, ano pa bang magandang gay movie.

panood ko yung love of siam ang ganda xe. wahehe
Anonymous said…
bakit hindi nagtagal ang showing? kasi its a gay film?

Popular posts from this blog

Mga parausang lumang sinehan

NAG DESISYON na ang Korte Suprema na labag sa Konstitusyon ang ordinansa na nagbabawal ng short time sa mga motel sa siyudad ng Maynila.

Wala na ring balak pa umanong maghain ng apela si mayor Alfredo Lim sa naturang desisyon.

Nagbabala naman si Lim na handa niyang ipasara ang anumang motel sa lungsod ng Maynila sakaling may makita sila na pinapayagan na magpapasok ng mga estudyante para magshort time.
Pero, teka, ito talaga ang pakay ko, ang mga lumang sinehan sa Metro Manila.

Taong 2005, balak ko na itong iparating sa dati kong boss na Kongresista, ang patuloy na pamamayagpag ng mga lumang sinehan sa Maynila. Subalit, may tila tinik sa aking lalamunan na nakabara. Tila, wala akong boses sa tuwing ako ay maghahanda sa aking mga sasabihin. Tila, nakagapos ang aking mga kamay para isulat ang mga hakbang na dapat kong irekomenda para masulosyunan na ito.

Alam ko, ikaw ay pamilyar ukol sa mga lumang sinehan sa buong Kamaynilaan.

Sa unang pasok ko sa ganitong sinehan, ako ay tuwang tuwa. Napan…

PILIPINAS, TUNAY NGA BANG MALAYA NA?

NGAYON ANG IKA 111st NA ANIBERSARYO NG ARAW NG KALAYAAN NG PILIPINAS. Ngunit, sa paglipas ng isang daan at labing isang taon, tunay nga ba tayong malaya na?

May mga pagkakataong gusto kong isipin na hindi na tayo nakagapos sa mga bansang banyaga dahil nagkaroon na tayo ng kalayaan sa pamamalakad ng gobyerno. Ngunit, ano ang kalagayan ng mga Pilipino ngayon? Mayroon na nga ba siyang dangal na matatawag? Taas noo na nga ba ang bawat Pilipino kahit kanino?

Sa mga nakalipas na araw, samu’t saring problema ang dinaranas ng ating bansa. Mga problemang lalong nagpapalugmok ng bawat mamamayan. Mga problemang animo’y walang katapusan. Paano babangon ang isang Juan dela Cruz kung mismong mga namumuno sa ating bayan ang nagbabangayan? Paano tayo makakalaya kong mismong mga halal ng bayan ang siyang nanguna upang itali ang bawat mahihirap na pinoy sa kanilang pamamahala?Paano na ang walang tigil na pagbulusok ng presyo ng mga pangunahing bilihin? Ang walang humpay na pagtaas ng gasolina. Paano pa m…

Ang Kondisyon ng HIV at AIDS sa Pilipinas

Akda ni Marlon Lacsamana

Taong 1984 ng sa kauna-unahang pagkakataon ay mayroong naitala na Pilipino sa Philippine’s National AIDS Registry ng Department of Health (DOH). Mula noon, umaabot na sa 3,589 ang nakalista na may HIV hanggang Disyembre ng 2008. Sa bawat taon, patuloy ang pagtaas ng bilang ng mga taong nabubuhay na may HIV sa bansa. Kapansin-pansin din ang bilis ng pagdami ng mga kasong naitala sa kasalukuyang dekada kumpara noong dekada ’80s at ’90s. Mula 1984 hangang 1989 ay may kulang-kulang sa 50. Sa taong 1990 hangang 1992 mahigit 50 pero kulang sa 100 ang mga kaso sa loob ng taon. Sa taong 1993 hangang 2004, humihigit na sa 100 ang kaso. Sa taong 2006 mahigit 300 ang naitala. At sa 2008 mahigit 500. (NEC, 2008).

Tanggap na ngayon sa bansa na ang HIV ay hidden and growing. Ito ay isang pagtingin na mula na rin sa UNAIDS. Ang pagsusuring ito ay bag na sa dating paniniwala na mula lamang sa mga mosk at risk population (MARPs) – persons in prostitutions and their clients, male…